Od jakiegoś czasu “chodzi za mną” chęć zmiany projektu graficznego blogu, by był minimalistyczny [jestem zwolennikiem teorii, że mniej oznacza lepiej] i bardziej przejrzysty. Oczywiście nadal uważam, że najważniejsze to “content is king” lecz nic nie stoi na przeszkodzie, by sposób prezentacji treści był jeszcze przyjemniejszy.

By nie ulec zbytnio projekcjom własnych gustów zdecydowałem się przeprowadzić sondę, w której przedstawione są 4 projekty graficzne do wyboru. Dla każdego uczestnika przewiduję drobny e-bonus [ edukacyjny i w formie elektronicznej] związany z e-marketingiem oczywiście.

Poniżej znajdują się wybrane projekty [klikając w zrzut ekranowy można go powiększyć w nowym oknie] – proszę o zamieszczanie swoich opinii w formie komentarzy do 20 XII 2009.

Projekt 1

Projekt 2

Projekt 3

Projekt 4

W ostatni poniedziałek – 30 XI 2009 – miała miejsce pierwsza konferencja IAB dla branży farmaceutycznej pt. “Skuteczne wykorzystanie internetu w branży farmaceutycznej i medycznej”.  Swoje wrażenia publikuję z parodniowym opóźnieniem, gdyż niestety stałem się aktywnym ’sponsorem’ przemysłu farmaceutycznego z powodu przeziębienia.

Postaram się w skrócie opisać prezentacje, które zrobiły na mnie największe wrażenie.

Bardzo silnie reprezentowany był blok badawczy i już z 3 niezależnych źródeł: House of Numbers/IDMnet, Gemius oraz PBI wiemy, że polscy internauci są mocno zainteresowani tematyką zdrowotną.

Uważam, że ważną była prezentacja Janusza Krupy / BrandPharma

Naprawdę warto zaczynać od strategii oraz korzystać z ciekawych wzorców z krajów zachodnich – oczywiście inteligentnie je adaptując.

Bardzo ciekawy wniosek wysnuł na koniec swej prezentacji Jakub Zieliński,  abcZdrowie.pl – obecnie mamy już czasy ‘content marketing’ w Internecie. Poniżej całość prezentacji, którą Kuba był uprzejmy udostępnić:

Ciekawy case pokazał Igor Gnot / Activeweb [ tutaj można przeczytać relację Igora z imprezy] , który opowiedział o  rozwoju serwisu Hpv.pl i jego miejscu w strategii komunikacji całej kampanii.

Damian Kowalczyk z Medforum pokazał, że eCME całkiem dobrze funkcjonuje już w polskich realiach, czego dowodzą szkolenia online za pośrednictwem serwisu EdukacjaMedyczna.pl.

Bardzo podobała mi się prezentacja Artura Cichonia z Konsylium24.pl. Mam wrażenie, że społeczności lekarskie online to najlepsze miejsce dla działań marketingowych produktów Rx.

Marcin Maj / OS3 pokazał kulisy rozwoju serwisu marki Niquitin, gdzie użycie wideo dało świetne rezultaty jeśli chodzi o parametry użytkowania serwisu.

Świetnym przykładem skutecznych działań online skierowanych do pacjentów był case serwisu SuperFace.pl prezentowany przez Mateusza Ostachowskiego / Kompan.pl. To chyba jeden z nie tak licznych serwisów w polskiej sieci, które doskonale dostosowane są do potrzeb swej grupy docelowej. W tym przypadku nawet projekt graficzny mówi jej językiem.

Na koniec garść refleksji. Przede wszystkim pochwała dla IAB Polska, że w roku 2009 tak wiele zaczęło się dziać w edukacji rynku – bez tego cała branża interactive nie będzie się rozwijać. Z pewnością kilka rzeczy warto będzie zrobić lepiej w kolejnej edycji. Myślę, że specyfika branży farmaceutycznej, gdzie działania marketingowe dla leków OTC i Rx są bardzo różne, wymaga bardzo precyzyjnego profilowania takich imprez.

A i sama branża farmaceutyczna winna stać się bardziej otwarta do dzielenia się przykładami dobrych praktyk marketingowych -  taki apel kilka razy pojawił się w czasie konferencji. Bo tak naprawdę to na wymianie doświadczeń skorzystają wszyscy. Jak mówi przysłowie “nauka na cudzych błędach jest najmniej kosztowna”.

Na zakończenie listopadowego tematu przewodniego pt. użyteczność p.Agnieszka Matysiak-Szóstek ocenia swoje ulubione serwisy internetowe:

“Poza sytuacjami, w których robię ewaluację stron www, traktuję Internet jak najzwyklejszy użytkownik i  oceniam poszczególne strony na poziomie chyba nie do końca świadomym.

Jedną z moich ulubionych stron jest Inhabitat. Cenię ją z tego powodu, że propaguje wartości, które są mi bardzo bliskie, czyli użyteczność, piękno i odpowiedzialność. Sama strona jest dość mocno naładowana informacją, ale mimo tego natłoku, jej logika jest dla mnie łatwa do ogarnięcia i rzadko zdarza mi się mieć trudności ze znalezieniem właściwej informacji. Myślę, że jednym z powodów jest to, że przychodzę na tą stronę, żeby poczytać o interesujących rzeczach, a nie traktuję jej typowo użytkowo (tak jak zwykle traktuje się wiekszość stron www). Ze względu na wartość przedstawianego tak materiału łatwiej jest mi zaakceptować pewną kompleksowość informacyjno-nawigacyjną.

Niesamowicie konsekwentnie tematycznie zaprojektowaną stroną jest dla mnie strona Cirque du Soleil. Choć nie jestem fanką stron z filmikami, muzyczką i tego typu fajerwerkami, to myślę, że do tej strony wiele z tych elementów pasuje. Największe chyba jednak wrażenie zrobił na mnie na tej stronie system rezerwacji biletów. Po raz pierwszy mogłam zarezerwować dokładnie te siedzenia, które chciałam, a nie musiałam „wybrać” tych automatycznie sugerowanych przez system. Podoba mi się też, że sama strona nie jest zatłoczona informacją, że sprawia wrażenie lekkości.
Jednakże styl stron, który podoba mi się najbardziej pod względem estetycznym i użyteczności to strony w rodzaju Mazzali.  Jest to dla mnie jasny i czysty styl, który sprawia, że nie uciekam z takiej strony w pierwszych sekundach po jej załadowaniu. Ta konkretna strona osiągnęła dla mnie balans pomiędzy ilością zawartej informacji i prostotą ekspresji wizualnej.

Na koniec coś z polskich stron: SzczyptaŚwiata. Jest to dla mnie przykład kolejnej strony, która swym wyglądem przekazuje swoje wartości. Choć, jak już wspominałam, nie jestem fanką bogatych stron (również kolorystycznie), ale myślę, że ta strona nie powinna wyglądać inaczej.

Każda z tych stron pewnie mogłaby być lepsza i bardziej użyteczna, ale ich wygląd oraz wartości, które promują, sprawiaja, że z nich chcę korzystać pomimo nawet pewnych problemów nawigacyjno-wizualnych. Oczywiście, piękno leży w oku patrzącego, tak, że wiele osób może się z moim wyborem nie zgodzić, ale tym jest dla mnie projektowanie dla ludzi:  że każdy będzie miał na ten temat własną opinię.”

Twitter jest obecnie jednym z najgorętszych tematów e-marketingowych, a ja trafiłem na ciekawe badania dotyczące użyteczności tego serwisu przeprowadzone w lipcu 2009 przez SURL. Pokazuje one na jakie problemy w korzystaniu z Twittera napotykają nowi użytkownicy.

Badanie użyteczności obejmowało szereg dość prostych operacji. Ogólny poziom satysfakcji użytkowników był zaskakująco niski – 38.46%, a generalnie badani stwierdzili, że Twitter jest mało intuicyjny w użytkowaniu.

Dwie operacje sprawiły badanym szczególne problemy:
1) wysłanie tweet’a do konkretnego użytkownika,
2) odpowiedź na tweet od konkretnego użytkownika.

Twitter - problemy z użytecznością

Jak widać interfejs Twittera sprawia nowym użytkownikom wiele problemów, a w szczególności jego język, który jest specyficzny dla serwisu. Różnice między niektórymi funkcjonalnościami nie były zbyt klarowne, tak samo jak używana symbolika “@” przy kierowaniu informacji do danego odbiorcy, czy “#” dla zaznaczania tematu wiadomości.

Duża część badanych odnalazła analogię między “What are you doing?” Twittera, a “What’s on your mind?” na Facebook’u, który jest obecnie najpopularniejszym serwisem społecznościowym na świecie. Pozornie obie funkcje są podobne – pozwalają na publikowanie krótkich wiadomości. Jednakże Twitter posiada szerszą funkcjonalność: odpowiadanie na wiadomości  oraz wysyłanie wiadomości publicznych lub bezpośrednio do konkretnych użytkowników. U niektórych badanych prowadziło to do konfuzji.

Najważniejsze wskazówki dla ulepszenia użyteczności serwisu:

1. Warto, by język Twittera był bardziej intuicyjny i zrozumiały dla nowych użytkowników;
   
2. Grafika dla różnych trybów komunikacji powinna być  zróżnicowana;
3. Nowi użytkownicy powinni mieć do dyspozycji więcej wskazówek jak używać serwisu.

Kontynuując listopadowy temat przewodni – użyteczność – zamieszczam dziś wywiad z p.Agnieszką Matysiak-Szóstek, którą miałem okazję poznać na wrocławskiej edycji WUD Tour de Pologne’09. Z ciekawością oglądałem prezentację “Trzy poziomy UX”, a p.Agnieszka była uprzejma odpowiedzieć na moje pytania. Myślę, że ta lektura jest naprawdę wartościowa.

1) Skąd zainteresowanie tematyką user experience i usability?
Historia mojej drogi do dziedziny Interakcja Człowiek-Komputer zaczęła się chyba od buntu nastolatki. Oboje moich rodziców było umysłami ścisłymi i naturalnie przekonywali mnie, żebym i ja zdecydowała się na kierunek ścisły w liceum a potem na studiach. Ale, jako zbuntowana nastolatka, postanowiłam im się sprzeciwić i wybrałam dla siebie kierunek językowy. Szybko okazało się, że rodzice mieli rację i że moje zainteresowania i predyspozycje wskazują na umysł, może niezupełnie ścisły, ale też i nie zupełnie humanistyczny. Po skończeniu studiów magisterskich zaczęłam szukać dla siebie nowego kierunku i usłyszałam o podyplomowych studiach w Eindhoven, które łączą specjalistów w naukach humanistycznych z tymi z nauk ścisłych i które uczą jak projektować interfejsy użytkownika. Moja wiedza o dziedzinie była w tym czasie przerażająco niewielka, ale wystarczająca, żeby zostać przyjętym. Szczególnie wiedza lingwistyczna okazała się przekonywująca w kontekście projektowania naturalnych systemów głosowych, które w tamtym czasie były bardzo wziętym tematem badań. Zaczęłam studia na USI w roku 2000 i od razu wpadłam po uszy w tematykę UX. Niesamowite było też to, że nagle znalazłam się pośród ludzi, którzy myśleli podobnie jak ja i byli równie wielkimi pasjonatami tak ludzi jak i technologii.

2) Jakie przedmioty ze studiów MTD ocenia Pani jako najbardziej przydatne w pracy?
Chyba byłoby mi ciężko wybrać, który z tematów był dla mnie najbardziej pasjonujący. Choć muszę się przyznać, że od początku niesamowitą frajdę sprawiało mi tłumaczenie potrzeb użytkowników na koncepcje projektowe i szczegółowe opisywanie tych koncepcji dla programistów przy użyciu metod UML. Ale tak naprawdę największą wartością tych studiów było nauczenie mnie nowego sposobu myślenia, takiego, który zawsze wracał do pytania: – czego tak naprawdę chciałby użytkownik? Pamiętam swój pierwszy projekt w pierwszej pracy zaraz po studiach w belgijskiej firmie konsultingowej Namahn. Mój szef Joannes zabrał mnie na spotkanie z klientem a potem powiedział: “No dobra, to teraz bierz się za planowanie i egzekucję tego projektu.”  W pierwszej chwili się po prostu przeraziłam, ale zaraz przypomniała mi się mantra do znudzenia powtarzana przez wszystkich naszych wykładowców: “zawsze zaczynaj od zdefiniowania użytkownika…” Potem już wszystko poszło z górki a klient poprosił, żebym pracowała dla niego w kolejnych projektach.

3) czy może Pani przybliżyć nieco projekt Smart Surroundings?
Projekt Smart Surroundings to jeden z dużych projektów badawczych sfinansowany przez rząd holenderski. Jego celem było stworzenie podstaw technologicznych do produkcji i implementacji inteligentnych sieci sensorowych w różnych środowiskach (w biurach, szpitalach, domach opieki, parkingach, itp.) Zadaniem projektu było zaproponowanie nowych rozwiązań dla takich sieci, standaryzacja protokołów komunikacyjnych pomiędzy istniejącymi sieciami, stworzenie architektury dla tego typu rozwiązań oraz zastosowanie powstałych technologii w różnych aplikacjach i rozwiązaniach dla użytkowników. Projekt składał się z mniej więcej 14-u partnerów (mniej więcej ponieważ niektórzy w trakcie odchodzili a inny przychodzili). Partnerami były zarówno uczelnie wyższe, instytuty badawcze, duże firmy przemysłowe (jak Philips czy Oce) a także małe start-upowe firmy (np. Smart Home). Ja sama znalazłam się w projekcie jako przedstawicielka firmy Oce, w której w tym czasie pracowałam. Naszym zadaniem było wymyślenie warstwy aplikacyjnej dla rozwiązań skierowanych na wspomaganie pracy mobilnej i tzw. flexible offices.  Temat ten spodobał się bardzo i w projekcie ,i w mojej firmie, a dzięki temu zainteresowaniu udało mi się nawet zorganizować zawody studenckie w kreowaniu wizji biura roku 2016, które odbyły się w ramach konferencji EUSAI 2004.  Niestety, wkrótce potem Oce zdecydowało się rozwiązać moją grupę badawczą. W związku z tym faktem prowadzący projekt  (Paul Havinga i Maria Lijding) zaproponowali, żebym w ramach Smart Surroundings zrobiła doktorat, na co z ogromną przyjemnością sie zgodziłam. Do dziś zresztą współpracuję z Marią, która na bazie powstałych w projekcie pomysłów otworzyła własną firmę produkującą inteligentne systemy do nawigacji wewnątrz budynków i kompleksów budynków. Więcej informacji o jej projekcie można znaleźć na SmartSigns (niestety po holendersku).

4) Jak ocenia Pani wagę badań jakościowych w usability?
Dla mnie osobiście badania jakościowe w całym procesie projektowania zorientowanego na użytkownika to jedyny sposób na znalezienie odpowiedzi na pytanie: – czego użytkownik tak naprawdę chce?  Oczywiście nie chcę tu podważać ogromnej wartości badań ilościowych, jednakże koniec końców wynik statystycznie znaczący niewiele znaczy, jeśli nie wie się, dlaczego się go uzyskało. Według mnie wyniki ilościowe pozwalają na obiektywną ocenę pewnych wzorców zachowań ludzkich, ale dopiero wyniki jakościowe pozwalają na wiarygodną interpretację takiego wyniku. Dlatego w moich badaniach zawsze staram się łączyć te dwa elementy. Co więcej, wraz z kolegą z mojego wydziału coraz częściej dyskutujemy i próbujemy, w jaki sposób można w sposób ilościowy przedstawić wnioski jakościowe bez utraty ich wartości semantycznej.

5) Czy projektowanie to bardziej nauka, czy sztuka?
Dobre pytanie i bardzo aktualne na moim wydziale tu w Eindhoven. Wiele elementów dziedziny Interakcja Człowiek-Komputer co najmniej zahacza o naukę. Badamy przecież zarówno zachowania ludzkie, jak i tworzymy innowacyjne rozwiązania technologiczne. Jednak, HCI nie stałoby sie aż tak rozpoznawalne na świecie, gdyby nie aspekt sztuki, czyli projektowania systemów tak użytecznych jak i pięknych. Dla mnie rzeczy piękne  i jednocześnie użyteczne są najdoskonalszym wyrażeniem umysłu twórczego projektanta i jego pasji dla użytkownika. Uważam jednak, że całkowite skupienie się na formie z pominięciem części naukowo-poznawczej może spowodować przeoczenie nieoczywistych i często innowacyjnych rozwiązań.

6) Jaki projekt związany z użytecznością był dla Pani najciekawszy?
Chyba najbardziej utkwił mi w pamięci projekt, w którym tworzyliśmy system zarządzania dokumentami w dziale sprzedaży Oce.  W tym czasie firma zakupiła aplikację do zarządzania sprzedażą  z bardzo zaawansowanymi systemami zabezpieczeń. Sam system był całkowicie nieużyteczny, a naszym zadaniem było zaprojektowanie dla niego nakładki aplikacyjnej dostosowanej do potrzeb użytkowników. Moi szefowie byli przekonani, że pracownicy działu sprzedaży będą zachwyceni możliwościami systemu a okazało się coś całkowicie odwrotnego. Wszyscy pracownicy działu zgodnie powiedzieli, że wręcz domagają się tego, żeby ich koledzy mieli dostęp do dokumentów ze wszystkich projektów. Dlaczego? Ponieważ, jeśli jakaś sytuacja spowodowałaby, że dana osoba nie byłaby w stanie obsłużyć klienta, projekt mógł być szybko i bez żadnych utrudnień przekazany kolejnej osobie. Tak właśnie funkcjonowały archiwa analogowe – teczki w szufladach biurka nigdy nie były zamykane na klucz, a zwyczaje dotyczące zaglądania w cudze papiery były regulowane kulturą samego działu. Co oznaczało, że nie zaglądało się do cudzych akt bez powodu. Podobną kulturę chcieli pracownicy wprowadzić do systemu cyfrowego – mianowicie chcieli udostępnić wszystkie dokumenty, ale jednocześnie chcieli, żeby system zapisywał, kto i kiedy do tych dokumentów zaglądał. Dzięki takiemu rozwiązaniu tworzyła się pewna kontrola społeczna, ponieważ każdy mógł być poproszony o wyjaśnienie, dlaczego zaglądał tam, gdzie nie powinien był.

Konwersja jest moim zdaniem najważniejszym parametrem opisującym serwis internetowy. Najpierw, dla pełnej jasności, krótka definicja:

Jest to działanie wykonane przez użytkownika za pośrednictwem serwisu internetowego. Może to być bezpośredni zakup produktów na witrynie internetowej, rezerwacja wycieczki, zapisanie się na newsletter, kontakt telefoniczny z infolinią, zapoznanie się z ofertą promocyjną, etc.

A odpowiedź na tytułowe pytanie jest prosta: testując i analizując. Takie wnioski wypływają z badania “Conversion report” przeprowadzonego przez Econsultancy w lecie 2009r.

Oczywiście najważniejszym parametrem dla badanych serwisów była sprzedaż. Tuż po niej rejestracja w serwisie oraz wypełnienie profilu [podanie danych o sobie] . Wiele z badanych firm – 39% – nie było zadowolonych z konwersji i pracowało nad poprawą. W efekcie 70% stwierdziło, że w ciągu ostatnich 12 miesięcy udało się im osiągnąć poprawę.

Jakie metody zostały uznane za najbardziej wartościowe:

Najbardziej efektywne metody poprawy konwersji

Metody, które zostały ocenione najwyżej to:

1. testy A/B,
2. analiza ścieżek użytkowników na serwisie,
3. testy wielu zmiennych,
4. badania z użytkownikami,
5. analiza porzuconych koszyków.

Badanie to potwierdza kilka ważnych zasad:

1. niezbędne jest ciągłe analizowanie statystyk serwisu;
2. nie wolno zapominać o swoich użytkownikach, ich user experience i użyteczności jaką oferuje serwis;
3. konieczne jest testowanie architektury informacji, projektów graficznych, by nie utknąć w pułapce projekcji własnych preferencji – serwis ma trafiać w gusta odbiorców, a nie autorów, czy właścicieli.
   

źródło: eMarketer

Artur Pszczółkowski

Cieszę się niezmiernie, że do wywiadu udało mi się namówić praktyka.

Artur Pszczółkowski to Group Marketing Web Coordinator, który odpowiada za działania internetowe grupy SANITEC w całej Europie.

Odsłoni on kulisy re-designu strony firmowej Koło Sanitec.

1) Dlaczego uznaliście, że potrzebny jest re-design strony firmowej?
Przyczyn dla Sanitec Koło było wiele. Od najprostszych – wiek starej strony ponad 4 lata, po nowe ciekawe pomysły, aż po działania konkurencji – musieliśmy działać aby nasza pozycja lidera w internecie producentów ceramiki została niezachwiana.

Stara wersja serwisu Koło Sanitec

2) Jakimi kanałami docierały sygnały o niewystarczającej użyteczności strony?
Sygnały docierały do nas głównie przez nasz dział sprzedaży – prosto z rynku od klientów, oraz przez dział telemarketingu z którym ściśle współpracujemy przy działaniach internetowych.
Dla mnie osobiście ważnym symptomem były problemy wewnętrzne – przy dużej ilości stron dedykowanych, podstron, brandów, produktów etc. pojawiały się problemy przy aktualizacjach. Zdarzały się momenty gdy zastanawialiśmy gdzie jeszcze musimy dodać nową treść w naszych zasobach aby być w pełni zgodni z ofertą…
Taki stan rzeczy w dłuższej perspektywie był niebezpieczny biznesowo.

3) Jakie zasoby wewnętrzne i zewnętrzne zostały zaangażowane w projekt? Ile czasu to trwało?
Projekt trwał prawie rok – 11miesięcy. Z czego czas między projektowanie a produkcje rozkładał się ~50:50.
Udział wzięło 18 osób z czego z Sanitec Koło głównie jedna osoba ze wsparciem wewnątrz firmy przy wszelkich działaniach. Sukces projektu pod kątem usability to w dużej mierze zasługa Eryka Orłowskiego i jego ówczesnego zespołu – Komitywy/K2, a także firmy Eyetracking.pl.
Dla mnie osobiście wsparciem okazały się zespoły wewnątrz firmy Koło przy ustalaniu wymagań biznesowo organizacyjnych – gdyby nie duża ilość dyskusji i ustaleń dzisiaj strona mogłaby działać dużo gorzej…

Heat mapa obrazująca wyniki eyetrackingu

4) Co było największym wyzwaniem w projekcie?
Wydaje mi się, że największym wyzwaniem było spojrzenie na naszą stronę www i działania internetowe z perspektywy użytkownika – który nie zna całego zakresu produktowego, firmowych ustaleń i strukturyzowania katalogu. Przy tak dużej ofercie próba minimalizacji czasu dostępu jest zdecydowanie wyzwaniem.
Musieliśmy też rozprawić się z paroma kwestiami, które utarły się przez wiele lat na naszej stronie ale wcale już nie były potrzebne albo można było je ciekawiej rozwiązać. Te legendy wymagały wielu wewnętrznych rozmów i pomysłów na ciekawsze rozwiązania.

5) Jakie korzyści osiągnęliście dzięki nowej stronie?
Korzyści – na pewno poprawiliśmy jakość naszego ruchu.
Mamy mniejszy współczynnik odrzuceń, zwiększyła się ilość UV przy zmniejszeniu PV – tutaj pomogło skrócenie ścieżek dotarcia – łatwiej jest wszystko znaleźć.
Dostajemy też pozytywne głosy od klientów z infolinii – pomimo początkowych problemów z przestawieniem się i głosów oporu – podobnie jak miało to miejsce w wypadku zmian interfejsu Facebook czy Allegro.
Nowa struktura jest także lepiej indeksowalna przez Google  i znacznie ułatwia nam działania marketingowe.
Konstrukcja linkowania z baz danych wykluczyła także problem uaktualnień w wielu miejscach jednocześnie.

Nowa strona Koło Sanitec

Wczoraj miał miejsce 3 etap WUD Tour de Pologne’09, czyli wrocławska edycja imprezy. Muszę przyznać, że szedłem na nią ze sporymi oczekiwaniami, gdyż waga tematu użyteczności powoli zyskuje na ważności. Do tego liczyłem, że w swoim ‘mateczniku’ organizatorzy – agencja Janmedia – pokażą, na co ich stać. Pisząc dziś – z pewnym już dystansem – o swoich wrażeniach niestety czuję pewien niedosyt, gdyż:

1. początek imprezy, czytaj: problemy techniczne, po raz kolejny potwierdziły teorię ‘pospolitego ruszenia’ nazywaną za naszą zachodnią granicą ‘Polnische Wirtschaft’;
2. nie wszystkie prezentacje były wystarczająco merytorycznie ciekawe – a chyba impreza tej rangi zobowiązuje;
3. zdecydowanie rozczarowała mnie frekwencja – sala mogłaby pomieścić bez problemu drugie tyle słuchaczy; co smuci biorąc pod uwagę fakt, że wstęp był bezpłatny;
4. zabrakło również kilku lokalnych ekspertów  z obszaru użyteczności oraz znanych wrocławskich firm – nie będę wymieniał, by nikogo nie urazić  – co mogło być dodatkowym magnesem.

A teraz o pozytywnych stronach. Jak dla mnie zdecydowanie najciekawszą była druga sesja, która rozpoczęła się pasjonującą prezentacją  “Możliwość używania” p.Krzysztofa Kubaska z wrocławskiej ASP. Niby nie było to o użyteczności w kontekście Internetu ale mnie osobiście bardzo podobał się apel, by częściej dochodziło do współpracy na linii informatyka-sztuka, co z pewnością wszystkim nam wyjdzie na dobre.

Bardzo interesująca była ‘filozoficzna’  prezentacja p. Agnieszki Matysiak-Szóstek “Trzy poziomy User Experience”. Bardzo przemawia do mnie następująca triada: funkcjonalność – użyteczność – przyjemność. Szczególnie ten ostatni punkt doskonale korespondował z wcześniejszą prelekcją.

Ostatnią w tej sesji była prezentacji p.Igi Mościchowskiej z agencji MindChilli, która pokazała case study re-designu serwisu firmy Amica. Bardzo ciekawe przykłady jakościowych badań z użytkownikami, trudne do przewidzenia przez projektantów problemy, koncentracja na praktycznych aspektach – to jest to co tygrysy lubią najbardziej.

Myślę, że dla osób mocniej zainteresowanych e-commerce ciekawą była prezentacją p.Katarzyny Jach i p.Marcina Kulińskiego z Politechniki Wrocławskiej, którzy pokazywali interesujące badanie dot. architektury informacji sklepów internetowych. Dość smutna konkluzja: w Polsce daleko nam do poziomu standaryzacji, a nawet konwencji. W przypadku wielu ważnych elementów AI znajdujemy się na poziomie konfuzji.

Osobiście zainteresował mnie temat wrocławskiego Akceleratora Designu. Mam tylko nadzieję, że zamiast zmierzać w kierunku ‘Wrocław Global Design Capital’ – jeśli dobrze pamiętam jeden ze slajdów prezentacji – projekt ten skoncentruje się na pracy organicznej. Jest to może mniej nośne ‘propagandowo’ dla władz miasta ale korzyści dla Wrocławia będą zapewne dużo większe. Poza tym szkoda, że prezentujących ten ciekawy projekt zjadła chyba trema.

Z pewnością warto kontynuować WUD. Myślę tylko, że organizatorzy powinni przeanalizować tegoroczną edycję i wyciągnąć wnioski. Jeśli WUD 2010 będzie lepsze, będzie to z korzyścią dla wszystkich.

Dla zainteresowanych tematem użyteczności polecam relację z warszawskiej edycji WUD i świetną prezentację “Magia Google Analytics”, których autorem jest Robert Drózd.

Na określenie ’sprzedawcy powietrza’ trafiłem na blogu Jacka Gadzinowskiego [który polecam przy okazji, gdyż jest to ciekawa i pouczająca lektura].

Mnie ten termin przyszedł na myśl podczas dyskusji nt. szkoleń dotyczących e-marketingu, które oferowane są w Polsce. Otóż najprościej szkolenia można podzielić na dwie kategorie: drogie i tanie. Wydaje mi się, że granica przebiega na poziomie ok. 1,000 zł. I dla wielu ludzi jest to podstawowe kryterium wyboru.

Zapewne niektórzy zdziwili się, że nie użyłem podziału na dobre i złe, wartościowe lub nie. Tak się składa, że niewielu Polaków to prosumenci [ z ang. prosumer ], czyli profesjonalni konsumenci. Którzy nie tylko wiedzą, czego chcą ale też potrafią skutecznie poszukać informacji w Sieci, wymienić się opiniami z innymi konsumentami, czy rzeczowo porównać różne oferty.

NO PASARAN czyli 'nie przejdą'

Cytując ponownie Jacka Gadzinowskiego tzw. ‘picowanie’ nadal jest w Polsce dość powszechnym zjawiskiem: ’sianie propagandy’, ‘mądre slogany i niezrozumiały marketingowy bełkot’, ‘konferencje, które nie wnoszą niczego’, ‘wirtualny plan biznesowy’ to typowe przejawy. Jak określa to mój biznesowy partner Janusz Krupa: ’sprzedawanie perkalu i paciorków’ – analogia z czasami handlu z ‘dzikimi’ w Afryce, Azji, czy Ameryce całkowicie zamierzona.

Dokładnie tak właśnie patrzę na różnego rodzaju ’szkolenia’, które kosztują z reguły kilkaset złotych, trwają w porywach aż cały dzień, a na sali znajduje się kilkadziesiąt osób. Czy któryś z uczestników zastanowił się przed imprezą, co z niej wyniesie, jaką ilość czasu poświęci mu trener/prowadzący. Naprawdę nie potrafię uwierzyć, że z takiej imprezy ktokolwiek wyniesie konkretną i praktyczną wiedzę. Wydaje mi się, że największą wartością takich imprez jest certyfikat, czyli kwit bez praktycznej wartości. A teoretyczny wstęp można sobie zapewnić gratis: czytając artykuły, blogi, profesjonalne grupy dyskusyjne. Wystarczy nieco poguglać.

A czy warto zainwestować w wartościowe szkolenie? Najlepszą odpowiedzią będzie wypowiedź p.Marty Sypuły – uczestniczki szkolenia ‘Skuteczne kampanie online’, które miałem przyjemność prowadzić:

“Następnego dnia po szkoleniu w mojej firmie pojawiła się agencja X, która pokazywała projekt Y [jeden z case'ów omawianych podczas szkolenia - objaśnienie autora blogu].
Na początku byli bardzo pewni siebie, a ja spokojnie czekałam i zaczęłam zadawać mądre pytania: czy cele zostały zrealizowane, czy prowadzili badania po wykonaniu strony, jak ma się układ nawigacji serwisu Y do badań i tym podobne. I widziałam jak pracownikowi agencji X coraz bardziej za przeproszeniem “szczęka opada” Dziękuję jeszcze raz za szkolenie, było super.”

Jak widać potwierdza się powiedzenie, że życie pisze najciekawsze scenariusze: agencja X notowana jest na NewConnect i miała pecha, gdyż trafiła na profesjonalnego odbiorcę swoich usług, który nie dał sobie ’sprzedać powietrza’.

Bonus dla uważnych czytelników:

10% rabatu na szkolenie ‘Skuteczne kampanie online. Pokonaj konkurencję w Internecie’ 01-02.12.2009 na hasło ‘Skuteczny e-marketing’

kontakt:
p.Daria Chrzan
daria.chrzan[@]conceptlabs.pl
tel.: +48 606 947 500

Takie wnioski wynikają z badania przeprowadzonego w USA w sierpniu tego roku przez firmę Lightspeed Research. Amerykańskich pacjentów zapytano jak chcieliby komunikować się ze swoim lekarzem pierwszego kontaktu.

O ile SMS był przydatny dla 10% respondentów, to droga emailowa była interesująca dla połowy badanych, głównie ze względu na możliwość ominięcia czasochłonnych i kłopotliwych aspektów konsultacji osobistych.

Dokładne wyniki badania pokazane są poniżej:

Myślę, że warto obserwować tego typu sygnały, gdyż Internet coraz częściej zaczyna gościć w opiece zdrowotnej, a korzyści są oczywiste i bardzo wymierne również w aspekcie finansowym.

źródło: eMarketer